Free Hosting  

Waarom | Voeding | Dierenproeven | De Bio - Industrie | Frequent Gestelde Vragen | Literatuurlijst


WAT IS VEGANISME
Veganisme is een streng dieet waarin elk dierlijk produkt wordt afgezworen: vlees, melkprodukten, eieren, honing, bepaalde E-nummers, afgeleide produkten (zoals gelatine bijvoorbeeld), leder, wol, zijde, enz. Hiermee gaat ook de aandacht voor mensenrechten en de natuur gepaard.

Over de beeldvorming rond veganistisch ingestelde mensen hoor je weinig, dus tref je zelden iets aan over DE veganist. Wie is dat? DE veganist is een figuur die bestaat uit denkbeelden en vooroordelen van (meestal) niet-veganisten. DE veganist is zogezegd samengesteld uit afwijkingen van het gangbare.

Als veganist ben je namelijk heel wat:
......een mafkees omdat je verder denkt dan je neus lang is
......een softie omdat je je gevoel laat meespelen
......een betweter omdat je goede argumenten hebt
......een doordrammer omdat je wat over hebt voor je ideŽen.

Wanneer je je vrienden, familie, kennissen,Ö vertelt dat je veganist bent, kijken ze je meestal onwetend aan. En je vertelt dan dat je de dieren liever levend ziet dan verminkt op je bord, en dat je gezondheid je liever is dan de cholesterol in melk en eieren. Geleidelijk vallen de monden open en je wordt aangekeken als een rare vogel. Vaak vinden ze vegetarisme wel een goed idee, maar veganisme is wel wat overdreven. Niet als je weet wat er allemaal met de dieren gebeurt om melk en eieren te produceren.

Natuurlijk worden er keer op keer een heleboel vragen aan je gesteld:

Ben je niet te idealistisch? Je bent zo toch opgevoed, je kunt toch niet zomaar je levenspatroon veranderen?
Toch wel, vlees en zuivelprodukten eten is helemaal ingeburgerd in de maatschappij. Dit wil nog niet zeggen dat je hier aan mee moet werken als je hier niet mee akkoord bent. Je moet zelf zien welke keuze je maakt: 1. De gemakkelijkste: je ogen sluiten voor alles en egoÔstisch verder meewerken aan deze aanvaarde dierenuitbuiting of 2. De moeilijkste: er iets voor over hebben om een dierenvriendelijker leven te leiden, voor jezelf, voor je medemens, voor de omgeving, voor de natuur en voor de dieren. Hiervoor heb je echter wel een wil en doorzettingsvermogen nodig.

Ga je niet te ver? Vegetarisch is toch al genoeg?
Tja, dat er bij het eten van een ei niet direct een kip dood neervalt, betekent nog niet dat voor al die miljoenen eiren talloze kippen en kuikens systematisch worden gemarteld en gedood. Dat is een uitgemaakte zaak. Waar een ei is, is een kip (geweest), waar melk is, is een kalf dat gezoogd wil worden. Je hoeft er niet voor geleerd te hebben om te raden wat er met de kalveren en de kuikens gebeurt. Hun lot is geweten. Waarom zou je je van het eten van vlees afkeren en voor de gevolgen van de zuivelindustrie je ogen sluiten?

Wat ben je radicaal. Je wil zeker de wereld redden?
Mensen zeggen vaak: "wat helpt het nou als jij dat doet, jij alleen zal er toch niets aan veranderen. Maar je moet toch bij jezelf beginnen ?! Een gemiddelde Westerse vleeseters consumeert tijdens zijn leven ongeveer 36 varkens, 36 schapen, 8 runderen, 750 kippen en een half ton visÖdus een vegetariŽr / veganist redt wel degelijk dieren door ze niet op te eten.


WAAROM VEGANISME?
Er zijn, algemeen gesproken, zes redenen waarom iemand veganist zou kunnen worden:

1. Gezondheid

Mensen die veganist worden, doen dit meestal na een lange overpeinzing en het dieet dat ze dan kiezen bestaat meestal uit voedingsrijke granen, peulvruchten, groenten, fruit, salades en noten.
Er is steeds meer en meer bewijs dat een veganistisch dieet is aangeraden, betreffend de gezondheid:
  • Dieren die gefokt worden ter consumptie worden gevoed met een weerzinwekkende coctail van chemicaliŽn, antibiotica en hormonen. De gevolgen van consumptie van deze produkten bij de mens zijn nog niet geweten, maar het kan niets anders zijn dan nadelig.
  • De hoge cholesterolgehalten in vlees en melkprodukten worden nu door de medische wetenschap beschouwd als schadelijk voor de menselijke gezondheid. Natuurlijk vlees van dieren die vrij rondliepen op hun eigen terrein bevatte bijna geen vet, en hetgene het bevatte was onverzadigd. Dieren in de bio-industrie kunnen helemaal niet bewegen en hun vlees, zelfs dat van de magersten, bevat tot 50% verzadigd vet.
  • In melk van koeien in de bio-industrie zijn noemenswaardigde gehalten gevonden van pesticiden en antibiotica. Hun invloed op mensen is nog niet onderzocht, maar wederom kan het niet voordelig zijn.
  • Een verrassend groot aantal mensen zijn allergisch aan koeienmelk, voornamelijk jongere kinderen. Eczema, astma en problemen met de ingewanden zijn slechts enkele voorbeelden die zich kunnen voordoen. Sommige mensen kunnen lijden aan een allergie gedurende jaren voor dat ze ontdekken dat deze symptonen simpelweg verdwijnen door geen koeienmelk meer te drinken.
  • Het typische Westerse dieet voorziet ongeveer 12 gram zout per dag, het overgrote deel komende van vlees en vleesprodukten. Dit gehalte is zeker veel te hoog en kan leiden tot hoge bloeddruk en alle aanverwante risico's. Veganistische dieeten bevatten relatief weinig zout.
  • Vegetarische en veganistische voeding trekken geen schadelijke bacteria aan die verantwoordelijk zijn voor salmonella en andere vormen van voedselvergiftigingen.
Verdere bewijzen zijn gepubliceerd door de 'Health Education Council' op een strooibiljet in 1985:
  • Hartziekten kunnen gelinkt worden met aan te veel aan vet.
  • Diabetes en cariŽs zijn gelinkt met te veel suiker.
  • Darmkanker, constipatie en diverticulosis (een veelvoorkomend darmenprobleem) kunnen gelinkt worden met een te weinig aan vezels.
  • Corpulentie kan gelinkt worden met een te veel aan vet en suiker en een te weinig aan vezels. Diabetes, hoge bloeddruk, hartstilstanden en hartziekten zijn allen ook gelinkt aan corpulentie.
Alle vetten waarnaar verwezen zijn geweest, zijn er van het verzadigde type, voornamelijk gevonden in voeding van dierlijke oorsprong. Net iets meer dan een kwart van het vet dat de gemiddelde Westerling eet, komt van dierlijke produkten; boter en margarine zorgen voor een ander kwart; melk en vetten waarin men bakt zorgen voor een derde en het resterende kwart wordt gegeven door kazen en 'verborgen' vetten in patisserie, snoep, ijscrŤme en dergelijken.

Het simpele feit van overschakelen naar een veganistisch dieet vermijdt alle cholesterol en bijna alle verzadigde vetten en verlaagt het totaal aan poly-onverzadigde vetten tot 30-35 % van de totale energie-inname dewelke is aanbevolen door de Health Eductaion Council voor een algemene goede gezondheid en het voorkomen van hartziekten.

Als dit alles u onbewogen laat, denk dan hier even over na: de man die het langste heeft geleefd in Engeland, Harry Shoearts, is gestorven in februari 1984; hij was 111 jaar oud. Hij was geboren in Rusland in 1872 en naar Engeland verhuist in 1917. Hij bleef zolang leven voornamelijk door zijn veganistisch dieet, bestaande uit fruit, noten, groenten en granen. Hij stopte niet met werken als vakman tot zijn 104 jaar en ging met de fiets naar het werk tot zij 100ste verjaardag;

2. Economische redenen

Men schat dat dieren die gefokt worden in de vleesindustrie zo'n 90% van 's werelds gekweekte planten gebruiken om hun eigen lichaamsprocessen te ondersteunen. Slechts 10% belandt uiteindelijk op het bord van de omnivoor. Een meer oneconomische of verspillende manier om de wereldvoorraden te gebruiken, is moeilijk te bedenken.
Als er een grote overstap naar veganisme zou zijn in de geÔndustrialiseerde landen, zouden de prijzen van de groenten overal drastisch dalen, voornamelijk in de Derde Wereld.

3. Ecologische redenen

Meer dan 40% van 's werelds regenwouden is deze eeuw verwoest. De meesten denken dat veganisme weinig invloed heeft op dit. Doch is het een simpel feit dat deze bossen worden platgelegd voor de Noord Amerikaanse vleesindustrie. Als gevolg van dit, verliest de wereld zeldzame diersoorten tegen een schrikwekkende en verhogende snelheid.
Dergelijke situaties vinden we overal waar het land intensief bebouwd wordt. De Britse landschappen zijn snel geconverteerd tot uitgestrekte, bleke prairies, ontbloot van hagen en bomen om uiteindelijk mede bij te dragen tot de graanberg van de Europese Unie, dewelke meestal verkocht worden als dierenvoer. Als resultaat worden talloze soorten wilde vogels, dieren, vlinders en wilde bloemen bedreigd.
In de zee heeft het intense vissen omvangrijke haringscholen vernietigd, die ooit rondzwommen rond de Britse kusten; en iedereen weet hoe dicht sommige walvissoorten bij uitsterven zijn.
De lijst gaat helaas maar door. Er zijn honderden andere soorten die bedreigd worden door de omnivoren van onze soort.

' De gemiddelde westerling consumeert ongeveer 8 runderen, 36 varkens, 36 schapen 550 pluimdieren en een half ton vis tijdens zijn leven.' (The Animals Report, Richard North, Penguin, 1983)
Vermenigvuldig dit resultaat met, bijvoorbeeld, de 56 miljoen mensen die in Engeland wonen (enkel Engeland dan nog maar!) en al snel dringt de grootheid van het probleem wel door.

Duidelijk is dus dat elke persoon die veganist wordt, onmiddellijk stopt met het bijdragen tot deze onverbiddelijke vraag naar de produkten van de intensieve 'dierbouw'. Dus iedereen die veganist wordt stopt met een deel te zijn van het probleem, en wordt een deel van de oplossing, een helpende hand verlenend aan het verlichten van de onverdraagzame druk die de mensheid uitoefent op alle andere dierensoorten op deze aarde.

4. AltruÔsme

'Waarom geven jullie veganisten meer om dieren dan om mensen ?' is een vraag die ons vaak gesteld wordt. Het feit buiten beschouwing latende dat dit enkel een pure emotionele reactie is, is dit helemaal niet waar.

' Als alle Amerikanen hun vleesconsumptie zouden verminderen met enkel 10%, gedurende een heel jaar, zou er tenminste 12 miljoen ton graan vrijkomen, of genoeg om 60 miljoen mensen van eten te voorzienÖ Inderdaad, als de Amerikanen dus massaal zouden stoppen met het eten van graan gevoede dieren, dan zou er genoeg vrijkomen om de 600 miljoen uitgehongerden van India van eten te voorzien.' (Animal Liberation, Peter Singer, Thorsons, 1983)

Om dan nog maar niets te zeggen van de 'enkele' uitgehongerden in Centraal Afrika ! Want de waarheid is dat als je ook de situatie van de mensheid wilt verbeteren, dat veganist worden een mooie bijdrage is.

Dus volgende keer, als zo iemand naar je toekomt en je deze vraagt stelt, waarom niet antwoorden met een vraag en zeggen: 'Waarom ben jij zo onverschillig jegens de uitgehongerde mensen in de Derde Wereld, zodat je egoÔstisch meer blijft eten dan je eigenlijk nodig hebt, in de vorm van dierlijke proteÔnen?'

5. Medelijden

' Een mens is een deel van een geheel, wat wij het Universum noemen, een deel dat gelimiteerd is in tijd en ruimte. Hij ervaart zichzelf, zijn gedachten en zijn gevoelens als iets gescheiden van de rest - een soort van optisch bedrog van zijn bewustzijn. Dit bedrog is een soort gevangenis voor ons, ons beperkend tot persoonlijke verlangens en affectie voor onze naasten.
' Onze taak moet zijn om ons te bevrijden van deze gevangenis door onze cirkel van medelijden uit te breiden en door alle levende wezens en de gehele natuur in haar schoonheid te omarmen.' (Albert Einstein)

' Ik, persoonlijk, vraag mij af van welk soort gevoel, gedachte of rede(n) een mens bezeten was die eerst zijn mond vervuilde met bloed en dan zijn lippen toeliet het vlees te betasten van een vermoord wezen; die zijn tafel dekte met verminkte lijken, en het als dagelijkse voeding en hoogstaande schotel verklaarde; datgene dat eens begaafd was met beweging, waarnemingsvermogen en stem.' (Plutarch)

Wat zouden zulke medelijdende en denkende mensen als deze gezegd hebben van de manier waarop wij onze dieren nu behandelen, onder het mom van winst en wetenschap? Want de misbruiken waar zij over schreven, komen dicht bij de misbruiken van onze bio-industrie of van de markt - uitbuitingen, inherent aan het testen van overbodige cosmetica op onschuldige en weerloze dieren.

De meeste omnivoren zouden na een dagje leven in de bio-industrie, onder dezelfde omstandigheden als de dieren, het vleeseten afzweren. Het is niet een tekort aan inbeeldingsvermogen dat hen hiervan weerhoudt, maar de opzettelijke beslissing om zogezegd onwetend te blijven jegens de angst voor de gevolgen van hun vraag naar vleesvervangers die moeilijk te verdragen zouden zijn. Zulke mensen zijn meer schuldig aan het lijden dat deze dieren wordt toegebracht, dan een Duits burger was in de Tweede Wereldoorlog, die erna beweerde dat hij of zij 'er niets van wist'. Toch vervallen zelfs de horrorpraktijken van de bio-industrie in het onbelangrijke, naast de gruwels die worden toegebracht op de onschuldigen in testlaboratoria, in de naam van de wetenschap.

' In Engeland, waar experimenten verplicht zijn om het cijfer van gevoerde testen te rapporteren, wijzen officiŽle cijfers aan dat er 4.443.843 testen werden gedaan op dieren in 1981. Onder de Animal Welfare Act van in 1970, publiceert het Amerikaanse Departement van Agricultuur in 1970 een rapport dat de cijfers weergeeft van de dieren die gebruikt worden om op te testen, maar deze lijst schiet tekort op vele gebieden. Het bevat bijvoorbeeld niet de ratten muizen, vogels, reptielen, kikkers of huishoudelijke dieren die gebruikt werden voor experimentele doeleinden. Ook dieren waarop in scholen of door de overheid werd getest, zijn niet inbegrepen. Ook bevat het niet de dieren van de experimenten die uigevoerd werden door faciliteiten die schenkingen of contracten krijgen van de federale overheid. Volgens dit zeer incompleet rapport zouden er jaarlijks tussen de 1,6 en 1,8 miljoen dieren gebruikt worden om op te testen : 200.000 honden, 50 ŗ 70.000 katten, 50.000 primaten, konijnen, hamsters en cavia's ongeveer 500.000 elk...
'Vanzelfsprekend zullen op een dag onze kinderen over deze gruwels lezen en dezelfde afkeer ervaren als wij, toen wij over de Romeinse gladiatoren lazen, en over de achttiende - eeuwse slavenhandel.' (Animal Liberation, Peter Singer)

Vraag uzelf af, welk antwoord een verstandig en medelijdend mens kan bedenken voor dit onvergeeflijk verval van de mensheid, verschillend van een vastberaden boycott tegen alle dergelijke praktijkenÖ

6. Etishe redenen

' Als de aspiraties van de mens, in de richting van rechtvaardig leven serieus zijn, dan zal hij eerst afstand nemen van het consumeren van dierlijk voedsel. Het gebruik ervan is simpelweg immoreel, omdat het een daad vergt die tegen alle moraal, ingaat: moord.' (The Ethics Of Diet, Tolstoy)

Maar zijn de aspiraties van de mens serieus? Wij beweren vaak het hoogste niveau van bewustzijn te hebben verworven, onder alle levende wezens op deze aarde. Of dit nu waar is of niet - en het zou open moeten kunnen staan voor discussie, gezien de geÔnstitutionaliseerde horropraktijken van onze bio-industrie, vivesectielabo's, pelsranchen en de martelingen van onze eigen soort in gevangenissen wereldwijd - wij zijn toch een soort bewaker geworden van onze planeet en haar levensvormen. Dus, ook met al onze fouten, moeten we proberen ons zo verantwoordelijk mogelijk te gedragen.

Is de bio-industrie deel van dergelijke verantwoordelijkheid? Zelfs de meest hardnekkige vleeseter kan niet ontkennen dat gruwels en lijden er inherent aan zijn. In een poging tot de aandacht van hun twijfels weg te trekken - welk vaak een teken is van schrik om hun levenspatroon aan te passen - zulke mensen beginnen in discussies over hoeveel pijn de dieren lijden. Dit is echter irrelevant. Als we overeenkomen dat lijden slecht is en dat de dieren ook lijden ten gevolge van onze daden, dan maakt het niet uit hoeveel ze lijden, maar dat ze lijden. Pijn is pijn. Het maakt niet uit wie hem hoeft te lijden. Dus moeten we onze daden aanpassen of veroordeeld staan voor ongevoeligheid. Ook is het niet voldoende om enkel de theorie te steunen en er niet in slagen de praktijk ook te steunen.

'Ze hebben spijt, en ze eten de objecten van hun medelijden.' (The Citizen of the World, Ilover Goldsmith, in Collected Works, Clarendon Press, Oxford, 1966.)


Maar is het niet genoeg om vegetariŽr te zijn ? Waarom zou ik veganist moeten worden?

Het probleem is dat de industrieele produktie van melk, boter, eieren en kaas totaal afhankelijk is van het bestaan van de rest van de bio-industrieŽn al haar gruwelijke praktijken. Herhaalde, frustrerende zwangerschappen zijn vereist om een koe melk te blijven laten produceren en vanaf het moment haar melkkwaliteit daalt, wordt zij naar het slachthuis vervoerd, en het is het ongelukkige lot van hun kalveren om enkele dagen na de geboorte bij hun moeder te worden verwijderd en ofwel recht naar het slachthuis te worden gevoerd ofwel naar kalverboerderijen. De meeste eieren komen van batterijsystemen natuurlijk (zelfs diegenen met een naam als 'Farm Fresh' of zo), maar zelfs het systeem van scharreleieren houdt het doden in van niet-produktieve haantjes, en ook de kippen worden geslacht als hun legdagen over uit.
Dus zo zien we dat zelfs het kopen van een karton melk of een doosje scharreleieren een kleine, maar een beduidende bijdrage doet aan de industriŽle slachting.


VOEDING
BOUWSTOFFEN

Veganisten moeten, aangezien zij van veel niet eten, dan wel zeker zijn dat ze de nodige bouwstoffen binnenkrijgen.

1. ProteÔnen

Wanneer een veganist voldoende calorieŽn consumeert en een goede variabele voeding heeft, is het haast onmogelijk om te weinig proteÔnen binnen te krijgen. Alle granen, groenten, noten en zaden bevatten de nodige aminozuren. Alle etenswaren bevatten een verschillende hoeveelheid aan aminozuren, dus is het belangrijk dat er een variŽteit aan proteÔnenbronnen wordt geconsumeerd op een dag. Het is aangeraden om 1 gram proteinen per 5 kilogram lichaamsgewicht te eten.

Voorbeelden van plantaardige voeding met veel proteÔnen: tofu, sojabonen, sojamelk, bonen, pindakaas, zonnebloempitten, bruine rijst, aardappelen, broccoli,Ö

2. Calcium

De aangeraden hoeveelheid voor volwassenen is 1000 mg. Groenbladige groenten, verrijkte sojamelk, fruitsap enz. bevatten voldoende hoeveelheden.

Voorbeelden van plantaardige voeding met veel calcium: verrijkte sojamelk, verrijkt fruitsap, tofu, sesamzaad, broccoli, rozijnen, bonen, amandelnoten,Ö

3. Ijzer

De aangeraden hoeveelheid per dag is 10 mg voor mannen en post-menopauzale vrouwen, 15 mg voor premenopauzale vrouwen. Vitamine C helpt de moeilijke absorptie van ijzer van plantaardige bron, maar aangezien veganisten veel fruit (horen te) eten, hebben zij meestal genoeg vitamine C om dit ongemakje ongedaan te maken.

Voorbeelden van plantaardige voeding met veel ijzer: ontbijtgranen, tofu, pompoenzaad, gedroogde abrikozen, rozijnen,Ö

4. Vitamine B12

De aanbevolen hoeveelheid per dag is 2 microgram. Voor veganisten is het aangeraden om voedsel te eten dat verrijkt is met vitamine B12, of een supplement te nemen, aangezien deze vitamine enkel van dierlijke oorsprong kan komen.

5. Vetten

Het inbegrijpen van voedsel met een redelijk hoog vetgehalte in een veganistisch dieet kan erbij helpen om bouwstoffen te verkrijgen. Het gaat dan om voeding als soja produkten, noten, zaden, notenboters, olieŽn. Studies hebben uitgewezen dat dieten die deze voedingsprodukten bevatten meer voordelen hebben dan vetarme dieten.

6. Vezels

Dit is een belangrijk onderdeel van de voeding, omdat het mee de darmtransit regelt, waarbij het constipatie tegengaat. Het helpt ook het suikergehalte in het bloed te regelen, en eveneens het cholesterolgehalte, waarbij het risico hartziekten vekleind wordt. Er is ook voldoende bewijs om aan te nemen dat het het risico op darmkanker reduceerd. Als laatste, maar daarom niet minder belangrijk, hebben vezels de eigenschap een gevoel te geven van 'volheid' waardoor er niet meer gegeten wordt dan nodig.


WAT EET HIJ / ZIJ DAN WEL?

In natuurwinkels (en sommige grootwarenhuizen) zijn voldoende vleesvervangers te vinden zoals bijvoorbeeld:
  • Tofu : tofu wordt gemaakt van voornamelijk sojabonen. Eerst worden deze geweekt, dan gemalen en de verkregen pulp wordt gekookt en gefilterd: zo krijgt men dan sojamelk. Deze wordt warm gestremd met nigari (een aftreksel van zeezout). De wei wordt van de wrongel gescheiden en het stremsel wordt in bakken met een kaasdoek geperst. Hierna worden blokken tofu gesneden, gespoeld en uiteindelijk verpakt. Qua smaak en eiwitgehalte is het een uitstekend en gezond produkt. Het is cholesterol vrij, kalorie-arm, voedzaam en gemakkelijk verteerbaar.
  • Tempeh : dit is een produkt op basis van granen.
  • Seitan : dit is een produkt, eveneens op basis van sojabonen.
  • Soja produkten van Granovita of Abinda bijvoorbeeld.
Voor tussen de boterham zijn er smeersels zoals seitansalade, tofusalade, tartex (p‚tť achtig), scheese (veganistische kaas) en nog vele, vele anderen.

Bij warme gerechten eet een veganist veel groenten, best aardappelen met nog een andere groente, en dan zijn vleesvervanger.


DIERENPROEVEN
Hieromtrent worden veganisten vaak vele vragen gesteld. De meest voorkomende vragen zijn :

Moeten we dan alle medicamenten weggooien die op dieren getest zijn?
Spijtig genoeg zijn vele dingen in onze huidige maatschappij er gekomen door de uitbuiting van anderen. Bijvoorbeeld: vele banen waar we op rijden zijn gelegd door slaven. We kunnen het verleden niet veranderen, diegenen die geleden hebben en gestorven zijn, zijn verloren. Maar wat we wel kunnen doen is de toekomst aanpassen, door onderzoeksmethoden te gebruiken zonder dieren.

Het is niet doenbaar om te stoppen met dieren te gebruiken voor de elementaire medische onderzoeken, vanwege de nood om complexe interacties tussen cellen, weefsels en organen te observeren.
De morele kant terzijde gelaten, bieden klinische en epidemologische studies van mensen een veel beter beeld zonder iemand te kwetsen. Het observeren van interacties bij dieren is geen garantie dat het hetzelfde verloopt bij mensen. Verschillende dierensoorten verschillen enorm in hun manier van reageren op giffen, ziekten en hun metabolisme van medicamenten. Bijvoorbeeld: een dosis aspirine dat therapeutisch is bij mensen, is vergif voor katten en heeft geen invloed op koorts bij paarden; benzeen veroorzaakt leukemie bij mensen, maar niet bij muizen; insuline produceert geboorteafwijkingen bij dieren, maar niet bij mensen. Experimenten op dieren kunnen nauwgezette klinische observatie van mensen niet vervangen.

Als we dieren niet mogen gebruiken, moeten we nieuwe medicamenten dan testen op mensen?
De keuze is niet tussen mens en dier. Er is geen garantie dat medicamenten veilig zijn, omdat ze getest zijn op dieren. Vanwege de psychologische verschillen tussen mens en dier, kunnen de resultaten van dierentesten niet blindelings worden aangenomen voor mensen, ons kwetsbaar latend voor de niet geziene neveneffecten die wel eens kunnen optreden. Ironisch genoeg houden niet geslaagde proeven een medicament soms niet tegen van op de markt te komen. Zo vele bewijzen zijn reeds verworven i.v.m. de verschillen tussen mens en dier betreffende reacties op chemicaliŽn, dat overheidsinstanties soms zelfs niet reageren op resultaten van dierenproeven.

Als we niet op dieren zouden testen, hoe zouden we dan medisch onderzoek kunnen verrichten?
Medische historici hebben aangetoond dat een verbeterde voeding en sanitair, en andere gedrags- en omgevingsaspecten, verantwoordelijk zijn voor het afnemen van sterfgevallen van de meest alledaagse infectieziekten sinds 1900, en dat medicijnen weinig te maken hebben met een verlengde levensduur. Proeven op dieren hebben zelfs geen rol gespeeld in de volgende ontdekkingen en onderzoeken: verdovingsmiddelen, bacteriologie, penicilline, kunstmatige ademhaling, het vinden van het verband tussen cholesterol en hartziekten, het vinden van het verband tussen roken en longkanker, het ontwikkelen van X-stralen, de isolatie van het HIV-virus en nog veel meer.

Verder staan de volgende opties nog open: computersimulaties, testen op weefsels, menselijke vrijwilligers (zoals bijvoorbeeld in Duitsland o.a.), e.d.


Proeven op dieren, ook gekend als vivesectie, is in een bepaald opzicht verantwoordelijk voor de rampzalige toename van kanker, hartziekten, diabetes, geboortedefecten, arthritis, leukemie, allerlei soorten mentale ziekten en een eindeloze lijst van verdere ziekten. Deze ziekten verspreiden een nog nooit gekende vernietiging over het menselijke ras. De reden: hedendaags onderzoek is helemaal gebaseerd op dierenproeven, hetwelk medische en wetenschappelijke fraude is. Het is namelijk onmogelijk om een natuurlijk voorkomende ziekte na te maken in een gezond dier, simpelweg omdat het nagemaakt wordt. Vanaf wanneer het nagemaakt wordt, is het niet langer gelijk aan de originele, natuurlijke ziekte. Het voorspelbare resultaat van kunstmatig ziekgemaakten te observeren is dat de verkregen gegevens niet overzetbaar zijn op de mens en dus misleidend zijn. Dit is de reden waarom er nog geen ziekten zijn genezen in de twintigste eeuw, buiten het controleren van infectieziekten, hetwelk verkregen is dankzij eetgewoonten, hygiŽne en verbetering van santitaire voorzieningen.


EEN LEUGEN DIE DE OPLOSSINGEN VOOR DRUGSVERSLAAFDEN EN MENTAAL ZIEKEN SABOTEERT.

Er is genoeg belastingsgeld om eindeloos veel en onnuttige experimenten te financieren, waar perfect gezonde dieren worden omgevormd tot drugs- en alcoholverslaafden. Er is echter geen geld om de miljoenen mensen te helpen die vernietigd worden, niet alleen door drugs of alcohol, maar ook door hun depressies en gevoelens van hulpeloosheid en achtergelaten te worden. Hetzelfde geldt voor de mentaal zieken die vaak gewoon genegeerd worden, terwijl ongelofelijk veel geld gaat naar het Nationaal Instituut voor Mentale Gezondheid, waar tijdens experimenten hulpeloze dieren gek worden gemaakt.


WAAROM DIERENPROEVEN MEDISCHE EN WETENSCHAPPELIJKE FRAUDE ZIJN

De medische en wetenschappelijke fraude van vivesectie is gebaseerd op de volgende leugens, die de biomedische wereld de mens inlepelt.

Leugen 1: " Het is mogelijk om een natuurlijk voorkomende ziekte na te maken in een gezond dier."

>> Wetenschappelijk feit 1: dit is per defintie onmogelijk. Het proberen een spontane menselijke ziekte na te maken in een gezond wezen vereist 'experimenteel onderzoek'. Het is onmogelijk om een natuurlijk voorkomende ziekte na te maken in een gezond wezen, gewoon omdat het wordt nagemaakt en dus niet meer origineel is. Het is duidelijk dat 'spontaan' en 'na te maken' contradictorisch zijn. Het gevolg is dat medische onderzoeken geen ťťn oplossing kunnen vinden, onafhankelijk van de hoeveelheid dieren die ze er voor offeren. Het is soms mogelijk de symptonen van een ziekte na te maken, maar daarom niet de ziekte zelf. De uitzondering hierop echter, zijn infectieziekten, hoewel dat dieren geen menselijke infectieziekten krijgen, en wij geen van hun. Dit is waarom geen enkele vivesector een dier kan besmetten met AIDS, desondanks de vele pogingen om een dierlijk model te maken van menselijke AIDS. Trouwens een niet-menselijk dier kan geen menselijke ziekten krijgen, want elk diersoort is een verschillend biochemisch wezen. Het is duidelijk dat preventie de ideale oplossing is. Wanneer een ziekte zich voordoet, is de enige hoop voor een succesvolle behandeling gevestigd op clinisch onderzoek of de observatie van de betreffende persoon, dewelke een natuurlijk opgelopen ziekte heeft. Clinisch onderzoek is de enige weg die tot juiste antwoorden leidt. Tragisch genoeg blijven we experimenteel onderzoek financieren met als gevolg de bijna totale uitsluiting van preventie en clinisch onderzoek.


Leugen 2: " Het is mogelijk om te leren van menselijke anatomie en -psychologie door het bestuderen van vierpotigen, vissen of vogels."

>> Wetenschappelijk feit 2: dieren verschillen helemaal van de mens, en van andere soorten, genetisch, histologisch, anatomisch, psychologisch, op gebied van immuniteit, emotioneel, psychologisch, seksueel en sociaal. Het is duidelijk dat een medicijn voor mensen niet gebaseerd kan zijn op vetrinaire medicijnen.


Leugen 3: " Het is mogelijk om menselijke reacties op drugs, vaccins en andere chemicaliŽn te voorspellen, door hen te testen op dieren."

>> Wetenschappelijk feit 3: dieren reageren verschillend op drugs, vaccins en andere chemicalieŽn, niet alleen van de mens maar ook van elkaar.


Leugen 4: " Experimenten op dieren zijn nuttig om te leren over dierlijke ziekten in dierenartsenscholen."

>> Wetenschappelijk feit 4: geen wetenschap kan verkregen worden over dierlijke ziekten door het observeren van kunstmatig ziektgemaakte dieren. Dezelfde redenen gelden als in het eerste wetenschappelijk feit.


ZOEK DE 20 VERSCHILLEN
KNAAGDIEREN (muizen, ratten,Ö)


1. Vetten worden afgezet in de lever.
2. Hun drie-jaar-lange leven vereist massale drugs/produkten tests, meer dan een mens ooit zou gebruiken.
3. Imuran veroorzaakt geboortefouten bij muizen.
4. Synthetiseren vitamine C zelf.
5. Chemotherapie veroorzaakt geen nierschade.
6. Continue zwangerschap is gezonder voor knaagdieren.
7. Zijn zeer gevoelig voor chlorine in kleine doses.
8. Maken vitamine B in de appendix.
9. Myambutol veroorzaakt geboorte-defecten bij muizen.
10. Elimineren drugs / medicamenten in hun lichaam binnen de drie uur.
11. Thymidine verkleint tumors bij muizen.
12. Catapress veroorzaakt degeneratie van het netvlies bij ratten.
13. Kunnen niet meer dan een kwartier zonlicht verdragen.
14. Chloroform in kleine doses is giftig voor muizen.
15. Verkrijgen vitamine D door hun eigen pels af te likken.
16. Moban (kalmeermiddel) veroorzaakt borstkanker bij muizen.
17. Speciaal gefokt voor laboratoria-onderzoek. Ze leven in een gecontroleerde en steriele omgeving. De meerderheid van de ziekten is ingebracht door genetisch fokken, of door parasitaire infecties.
18. Moeten drie en een halve keer meer proteÔnen hebben.
19. Thalidomide (kalmeermiddel) ver-oorzaakt geen geboortedefecten bij ratten.
20. Coumarin veroorzaakt lever beschadigingen.
MENSEN


1. Vetten worden afgezet in de bloedvaten.
2. Een meer dan 72 jaar lang leven en consumeert drugs en chemicalieŽn in kleine dosen tijdens zijn leven.
3. Imuran veroorzaakt geen ge-boortedefecten.
4. Kan vitamine C alleen verkrijgen door voedsel.
5. Chemotherapie veroorzaakt nier-beschadiging bij mensen.
6. Continue zwangerschap leidt tot ziekten en voedingsuitputting.
7. Kan chlorine in vele grotere doses verdragen.
8. Maken vitamine B aan in de lever.
9. Myambutol veroorzaakt geen geboortedefecten bij mensen.
10. Elimineren drugs / medicamenten in 72 uur.
11. Thymidine verkleint geen tumors.
12. Catapress veroorzaakt geen degen-eratie van het netvlies.
13. Kunnen direct zonlicht veel langer verdragen.
14. Kunnen chloroform in vele grotere doses verdragen.
15. Verkrijgen vitamine D door eten.
16. Moban veroorzaakt geen borstkanker bij mensen. 17. Mensen komen uit een brede variatie van genetische-, omgevings- en levensstijl achtergronden, allen onvoorspelbaar. Omgeving, dieet en levensstijl zijn verantwoordelijk voor de meeste menselijke ziekten.
18. Te veel proteÔnen veroorzaken nierbeschadigingen
19. Thalidomide veroorzaakt geboortedefecten.
20. Bij mensen niet.




DE BIO - INDUSTRIE
1. Kippen

Het leven van een kip begint op een zogenaamd vermeerderingsbedrijf. Hier zorgen hennen en hanen voor bevruchte eieren. Deze eieren gaan vervolgens naar een ander bedrijf : de boerderij. Met tienduizenden tegelijk worden eieren in een broedstoof gestopt. Na 21 dagen kruipen de kuikens uit hun ei. Afhankelijk van het ras (legkip of vleeskip) verhuizen ze naar een legbedrijf of naar een mesterij.


DE LEGKIPPEN

De haantjes worden van de hennetjes gescheiden, want haantjes leggen geen eieren en zijn dus waardeloos. Ze worden gedood in een plastic zak met koolzuurgas, het duurt meer dan een half uur voor alle kuikens dood zijn. Sinds kort gebruikt men een apparaat dat de haantjes in een fractie van een seconde in stukken hakt, de zgn versnipperaar. De hennetjes gaan eerst naar een opfokbedrijf tot een leeftijd van 18 ŗ 21 weken bereikt is, daarna gaan ze naar een legbedrijf. Ze gaan dus aan een legbatterij.

De legbatterij gegevens:
  • De oppervlakte van de kooi: een A4 blad.
  • Ze kunnen hun vleugels niet uitspreiden.
  • Hier leven 33 miljoen kippen per jaar.
  • Kippen gedragen zich hier onnatuurlijk. Er kan geen zand- of stofbad genomen worden om hun veren te verzorgen, Ö
  • Ze vertonen buitensporig gedrag door stress, zoals bijvoorbeeld koptrillen, verenpikken,Ö
  • De kippen kunnen elkaar niet ontwijken. Dit leidt tot kannibalisme. 'DE OPLOSSING': de kippen kortbekken (d.w.z. dat de snavelpunten worden afgebrand zonder verdoving).
Veertien maanden en zo'n 320 eieren lang blijft de kip in zo'n batterijkooi. In die periode gaat zo'n 6 ŗ 7 procent van de dieren dood door ziekten of pikkerij. De afgeschreven dieren worden ruw naar het slachthuis gevoerd. Bij aankomst hier ligt ongeveer 1% dood in de kratten en heeft zo'n 5% een gebroken poot of vleugel.


DE SLACHTKUIKENS

De goedkope supermarktkip is eigenlijk helemaal geen kip. Deze 'kippen' zijn kuikens die nog geen 6 weken oud zijn. In die paar weken groeien de dieren uit van een donzig kuikentje tot een vleesklomp van 2 kilo. In Nederland worden jaarlijks zo'n 380 miljoen kuikens gemest.

Woonruimte:
  • 10.000 of meer kuikens in een schuur met slechte belichting.
  • 22 tot 25 dieren per vierkante meter stal.
  • Er is nauwelijks ruimte voor het uistrekken van vleugels, scharrelen,Ö
Leefomstandigheden:
  • Een kuiken groeit er gemiddeld 45 gram per dag.
    ==>Gevolg : de kuikens groeien zo snel dat een deel van de dieren doodgaat door verstikking of een hartaanval. Een ander gevolg is dat de kuikens vaak pootgebreken hebben (bijvoorbeeld draaipoten) en ze bezwijken onder hun eigen gewicht.
  • Vangploeg: In enkele uren tijd worden duizenden kuikens hardhandig in kratten gestopt. De vangers nemen zo veel mogelijk kippen tegelijk aan de poten in een hand, waarmee ze de dieren kwetsen en verwonden, en ze proppen ze in veel te kleine kratten.
  • Slachten: dit is letterlijk lopende band werk. De dieren worden uit hun krat getrokken en met hun poten aan slachthaken gehangen. Met meer dan 100 dieren per minuut worden ze eerst elektrisch bedwelmd in een waterbad. Vervolgens wordt de slagader doorgesneden. Ze worden gebroeid in kokend water om zo de veren los te weken. In menig slachthuis wordt met een veel te zwakke stroom bedwelmd, dan komen er minder bloeduitstortingen voor. Zo is de kwaliteit van het vlees beter.
ALS GEVOLG VAN DE ZWAKKE BEDWELMING WORDEN JAARLIJKS MILJOENEN DIEREN GESLACHT OF GEKOOKT, TERWIJL ZE NIET OF NAUWELIJKS ZIJN VERDOOFD !!!

"50 tot 60 % van de zes weken oude mestkuikens lijdt aan pootgebreken als direkt gevolg van de selectie op snelle groei" (Dr. Collin Whitehead, Instituut voor Dierfysiologie en Genetisch Onderzoek , Lothian - Engeland)


2. Varkens

Varkens zijn intelligente en speelse dieren. Ze houden ervan hun omgeving te onderzoeken, te spelen en te wroeten. De meeste varkens krijgen daartoe tegenwoordig echter niet de gelegenheid. Het moderne varkens slijt zijn leven in de bio-industrie. Bewegingsruimte is er nauwelijks, laat staan de mogelijkheid om te wroeten of te scharrelen.


FOKZEUGEN

Het moedervarken, de fokzeug, heeft hier alleen nog maar de taak om zoveel mogelijk biggetjes te produceren. Als de zeug op het vermeerderingsbedrijf komt, wordt ze vastgeketend aan een korte ketting. Deze is bevestigd aan een halsband of borstriem. De enige beweging die mogelijk is, is opstaan en terug gaan liggen. Door de beperking van bewegingsvrijheid vertonen de dieren onnatuurlijke gedragingen zoals stangbijten, tandenknarsen en schuimbekken. Na verloop van tijd krijgen de dieren bovendien last van pootgebreken en vruchtbaarheidsstoornissen


HET VOEDSEL EN DE LEEFRUIMTE

Ze krijgen geen ruwvoer, zoals hooi, ze krijgen alleen industrieel krachtvoer. De zeugen staan op een betonnen roostervloer, geen warme ligruimte met stro, waar ze dus als gevolg geen nest kunnen bouwen, zoals ze dat normaal zouden doen, de dag voor de bevalling. Het varken is een zindelijk dier, maar ook een aparte ruimte om te mesten ontbreekt. De zeug ligt in de damp van haar eigen uitwerpselen. Vijf weken na het werpen van haar jongen, wordt de zeug opnieuw gedekt. Na twee jaar 'produktie' worden de meeste zeugen afgeschreven. Meestal vanwege verminderde vruchtbaarheid, of vanwege ernstige pootgebreken.


MESTVARKENS

De biggetjes blijven eerst 4 tot 5 weken bij de moeder. Hierna gaan ze naar een opfokbedrijf. Ongeveer 15% van de biggen haalt die eerste 5 weken niet eens, ten gevolge van ziekte of doordat de moeder er bovenop gaat liggen. Omdat vlees van mannelijke varkens soms vieze geuren verspreidt (de zogenaamde beergeur), worden mannelijke biggen direct na hun geboorte zonder verdoving gecastreerd. Een pijnlijke ingreep waar de dieren dagen last van hebben. Om te voorkomen dat jonge biggen elkaar van frustratie kapotbijten, knipt men bij alle biggen de hoektandjes af. Ook dit gebeurt zonder verdoving.


LEEFRUIMTE

Op het opfokbedrijf staan de biggen met z'n tienen in een stalen opfokhok (per dier dus ca. 0,3m≤). Als de biggen zo'n tien weken oud zijn, gaan ze in een grote, donkere loods binnen in groepen van 8 tot 10 dieren. De vloer van de hokken bestaat geheel uit betonnen of kunststof roosters. Hierdoor kampen veel varkens met pootgebreken, soms zo erg dat het dier niet eens meer overeind kan komen.


FRUSTRATIE

Doordat ze in de kale hokken alleen soortgenoten vinden, kunnen ze hun wroetbehoefte en hun onderzoeksgedrag niet meer bevredigen. Omdat ze dit niet meer kunnen, en dus ook uit frustratie, duwen ze tegen elkaars lichamen, knagen op elkaars oren en bijten in elkaars staarten. De varkens happen feller in elkaars staarten en tenslotte mondt het vervelende kauwen uit in een regelrecht kannibalisme. Hier heeft de bio-industrie weer een 'briljante' oplossing voor: men knipt gewoon de staarten van de dieren af. Dit neemt echter het probleem niet weg: de verveling en de frustratie blijven.


BESMETTELIJKE ZIEKTEN

Doordat in de moderne varkensstal vele dieren in een kleine ruimte zitten kunnen besmettelijke ziekten zoals varkenspest en blaasjesziekte, zich gemakkelijker verspreiden. Met gevolg dat dit jaar maar 33% van het varkensvlees was goedgekeurd! Een ziekte die de betonnen stallen zelf veroorzaken, is longontsteking. Ongeveer 2% van de varkens heeft een onsteking aan de luchtwegen.


TRANSPORT

Na een half jaar worden de varkens die nog leven naar het slachthuis gevoerd, ze wegen dan zo'n 85 kilo. Vaak zien ze nu voor het eerst daglicht. Het licht, de vreemde omgeving, het niet zachtzinnig inladen en het transport zelf veroorzaken bij de dieren enorme inspanningen. Internationale transporten kunnen zelfs tot 50 uur duren, zonder dat de dieren rust, eten of drinken krijgen. Wettelijke voorschriften zijn er wel, maar worden in praktijk vaak niet nageleefd. Van de 5,5 miljoen varkens die jaarlijks op transport gaan in het buitenland komen er veel dood in het slachthuis aan. De dieren die nog overleven komen volkomen uitgeput en vaak beschadigd bij het slachthuis aan.


3. Runderen

MELKKOEIEN

Doordat melkveehouders steeds meer koeien per bedrijf willen houden, worden de koeien in een ligboxstal gehouden. De koeien kunnen in deze stal vrij rondlopen en in ťťn van de boxen gaan liggen. Door de ruwe betonnen roostervloer krijgen vele koeien bijvoorbleed last van hun poten. In de bio-industrie probeert men koeien zo veel mogelijk melk te laten produceren. De gemiddelde koe in 1970 nog 'maar' 4500 liter melk per jaar, op dit moment is dat al 7000 liter geworden. 10.000 liter melk per jaar is geen uitzondering!! GEVOLG: de koeien lijden steeds vaker aan zogenaamde produktieziekten, zoals slepende melkziekte of uierontsteking. Ook de realtief slechte vruchtbaarheid van hoogproduktieve koeien is een teken van een te grote vraag van de dieren. Om een koe zo veel mogelijk te laten produceren zorgt men ervoor dat de koe elk jaar een kalf krijgt. Zodra het kalf geboren is, wordt het zonder pardon bij de moeder weggehaald. De eerste paar dagen wordt de moeder apart gemolken en krijgen de kalveren die melk. Na ongeveer een week gaat de koe weer aan de melkmachine. De vrouwelijke kalveren blijven op het bedrijf en worden opgefokt tot melkkoe.


DIKBILLEN

Dit zijn runderen met een erfelijke afwijking. Deze afwijking heeft tot gevolg dat de dieren hart- en orgaanafwijkingen hebben, een vergrote tong ťn buitensporige spierontwikkeling. En juist vanwege dat laatste worden dikbillen gefokt. Veel spierweefsel betekent immers veel vlees, terwijl er voor spiervlees ook nog eens een hogere prijs betaald wordt. De lichamelijke afwijkingen nemen de fokkers er maar bij. Dikbil-koeien kunnen in de regel niet op natuurlijke wijze bevallan. Het bekken van de moeder is te smal en het kalf is te zwaar. Een keizersnede is dan noodzakelijk. Veel fokkers en dierenartsen voelen zich in het geheel niet bezwaard om dikbilkoeien soms vier jaar achtereen open te snijden.


GROEPSKALVEREN

Zij krijgen net als kistkalveren kunstmelk uit een emmer te drinken. Door dat hun zuigbehoefte daarmee niet bevredigd wordt, sabbelen ze aan elkaar of gaan bij elkaar urine drinken. Om dat probleem 'op te lossen' worden de dieren de eerste acht weken net als kistkalveren in boxen achter elkaar gescheiden. Groepskalveren staan op een houten roostervloer, en komen nooit buiten. Nog ernstiger is, dat ook groepskalveren aan bloedarmoede lijden, zij het in lichtere maten dan kistkalveren. Groepskalfsvlees is daarom niet ziekelijk blank van kleur, niet gezond licht rood, maar tussenin: licht roze. Van een wezenlijke verbetering is dan ook geen sprake.


KISTKALVEREN

Stierkalfjes zijn een stuk slechter af dan vrouwelijke kalveren. Zij worden verkocht aan de kalfmesterij en opgefok voor hun vlees. Deze kalveren worden in Nederland, BelgiŽ,Ömeestal individueel in boxen grootgebracht. In Engeland bijvoorbeeld is het huisvesten van kalveren in kisten verboden. Men acht er deze huisvesting een te grote aantasting van het dierenwelzijn.

Nauwelijks een paar dagen oud worden de dieren in een houten kist of metalen box gezet. De kalverkist is 65 cm breed en ongeveer 1,65 m lang. Kalveren die jonger zijn dan twee maanden mogen in nog kleinere boxen gehouden. De vloer bestaat uit een rooster, waardoor dunne mest en urine weg kunnen lopen. Het dier kan zich in z'n krappe huisvesting na verloop van tijd amper bewegen. Contact met soortgenoten, essentieel voor jonge kalveren, is niet mogelijk. Twee maal per dag krijgt het kalf een emmer kunstmelk. Alleen dan gaat het licht even aan. Na enkele minuten heeft het kalf de emmer weer leeg. De zuigbehoefte van het dier is echter niet bevredigd. Ter compensatie likken de dieren hun eigen vacht. In het slachthuis worden bij vele kalveren massieve haarballen in de maag aangetroffen, vaak wel zo groot als een tennisbal. Deze ballen kunnen irritaie van de maagwand veroorzaken. De kalvermesterij is er op gericht om blank kalfsvlees te produceren. Om het vlees blank te krijgen zorgt men ervoor dat in de voeding van het dier vrijwel geen ijzer zit. Met als gevolg dat het kistkalf zijn hele leven aan bloedarmoede lijdt. En dat terwijl het is bewezen dat de kleur van het vlees geen invloed heeft op de smaak en op de malsheid! Behalve bloedarmoede hebben kalveren ook last van allerlei andere ziekten. Vooral van maag- en darmaandoeningen en van longziekten. Om de dieren op de been te houden zit er altijd antibiotica in het voer. Toch gaat 5% van de dieren voortijdig dood. De rest gaat op een leeftijd van een half jaar naar het slachthuis. Het kalfje weegt dan gemiddeld meer dan 150 kilo.


MESTSTIEREN

Meststieren groeien als kool. Op een dieet van krachtvoer en maÔs zijn ze na een maand of 16 zo'n 500 tot 650 kilo zwaar. De dieren gaan letterlijk gebukt onder hun enorme lichaamsgewicht. Uit onderzoek blijkt dat ze abnormaal veel liggen. De oorzaak ligt bij de beschadiging van bepaalde gewrichten. Hierdoor lijden de dieren voortdurend pijn. Meststieren hebben weinig bewegingsruimte. In een hok van 3 bij 4,5 meter staan 5 of 6 van deze kolossen. Door de ruwe betonnen roostervloer - stro is nergens te bekennen - hebben de dieren bovendien last van hoefbeschadigingen.


4. Zes redenen om wol aan het schaap te laten

  • Een paar weken na de geboorte worden bij de lammetjes de staart afgehakt, en worden de mannetjes gecastreerd, zonder verdoving. Extreem hoge sterftecijfers worden als normaal beschouwd: 20 - 40 % van de lammetjes sterft bij de geboorte of voor de leeftijd van acht weken door blootstelling aan extreme weersomstandigheden of door verhongering.
  • Dan komt 'museling', vakjargon voor het afsnijden van de grote stroken lichaam van de achterzijde van de beentjes van de levende dieren. In AustraliŽ is de Merino het meest gehouden schaap, speciaal gefokt op de rimpelige huid, wat per schaap meer wol betekent. Dit onnatuurlijk overgewicht aan wol veroorzaakt sterfte door de hitte en de rimpels houden ook urine en vocht vast. Aangetrokken door het vocht leggen vliegen eitjes in de huidflappen en de uitgekomen maden kunnen het schaap letterlijk levend opeten.
    Om de 'flystrike' te voorkomen, voeren Australische boeren een barbaarse operatie uit. Dit wordt gedaan om een lang en haarloos litteken te veroorzaken, zodat vliegen er geen eitjes leggen. Maar voordat de wonde heelt, is er van de flystrike vaak al lang sprake. Ondanks het vermoeden van velen dat 'museling' meer schapen zou doden dan redden, gaat het verminken gewoon door. Na 'de museling' kun je de lammetjes ineen zien krimpen van de pijn en zich uit de voeten maken om aan de pijn te kunnen ontsnappen.
  • De schapen worden iedere lente geschoren, na het lammeren. De scheerders worden gewoonlijk betaald per aantal, dus tijd betekent geld. Met gevolg dat er schapen zijn die hun halve gezicht er is afgeschorenÖTiming is waar het om gaat: te laat scheren betekent verlies van wol. In de haast sterven naar schatting een miljoen Australische schapen per jaar aan blootstelling aan het klimaat door vroegtijdig scheren...
  • Als de ooien eenmaal volwassen zijn en niet meer produktief zijn, worden ze verscheept voor de slacht. Mannetjes worden gewoonlijk jonger verkocht. De schapen kunnen gigantische afstanden reizen naar de kuststreek waar ze op veebewaarplaatsen worden gehouden voor ze op schepen geladen worden, bestemming Midden-Oosten. Vele schapen zijn ziek of gewond geraakt tijdens de reis en sterven. Ze zijn er met teveel bij elkaar en krijgen vreemd voedselÖmet alle gevolgen van dien dus.
  • De schapen die dit overleven - per jaar zeven miljoen - worden bij elkaar gedreven op grote schepen met veertien verdiepingen. Tot 125.000 schapen worden op ieder schip dicht op elkaar gepropt, met ieder een voorgewezen plaats die niet groter is dan zijzelf, zodat ze niet allemaal kunnen liggen of de voedselbakken bereiken. Drie weken of langer, wegzakkend in hun eigen mest lijden de dieren onder zeeziekte, extreme temperaturen, ziekte en letsels. Jongere dieren en onderweg geboren lammeren worden vaak doodgetrappeld.
  • Bij de overlevenden van de reis wordt de keel overgesneden zonder verdoving Ö daarna schudden de dieren de hoofden in blijkbare verwarring Ö proberen op te staan en te schreeuwen terwijl het bloed uit hun keel gutst...



FREQUENT GESTELDE VRAGEN
Dieren doden andere dieren om te eten. Waarom zouden wij dat niet doen?

De meeste dieren doden anderen voor te eten, want als ze dit niet zouden doen, zouden ze niet overleven. Deze situatie is niet vergelijkbaar met de onze. Wij zijn zelfs beter af zonder vlees te eten. Trouwens, wij vergelijken ons gedrag niet met dieren op andere gebieden, dus waarom zouden we dat op dit gebied doen?


Vlees eten is een natuurlijke gewoonte. Het gaat al zo sinds duizenden jaren. We zijn zo geŽvolueerd.

Eigenlijk zijn we helemaal niet geŽvolueerd naar vleeseten. Carnivoren hebben kromme nagels, slag- of giftanden en een kort darmkanaal. Mensen zijn geŽvolueerd zonder zulke tanden en klauwen. Wij hebben platte kiezen en een lang darmkanaal, hetwelk beter geschikt is voor het verteren van groenten, fruit en granen. Het ontbindende vlees blijft langer in onze darmen, terwijl het bij carnivoren veel sneller wordt uitgescheiden. Niet moeilijk dus dat vlees eten is slecht voor onze gezondheid: het verhoogt de kans op bijvoorbeeld kanker en andere ziektes.


Als iedereen vegetarisch zou worden, zou het erger zijn voor de dieren, want velen van hen zouden niet eens geboren worden.

Het leven in de bio-industrie is zÚ miserabel, dat het de dieren een leven geven, hen opsluiten, hen stresseren, hen misbruiken en hen uiteindelijk slachten, moeilijk als een gift kan beschouwd worden.


Als jij vegetariŽr wil zijn, is dat goed voor mij, maar het is eigen keuze. Je moet niet proberen het op te dringen bij anderen.

Vanuit een moreel gezichtspunt zijn daden die een ander schade berokkenen afkeueren geen persoonlijke keuzen. Moord, kindermisbruik en dierenmishandeling zijn niet tolereerbaar vanuit een moreel standpunt. Onze maatschappij steunt de consumptie van vlees en dieren- uitbuiting in de bio-industrie. Maar historische feiten vertellen ons dat het dezelfde situatie was met slavernij, kinderarbeid en nog vele andere daden die nu door onze maatschappij afgekeurd worden.


Boeren zorgen goed voor hun dieren. Want als de dieren ziek of ongelukkig zouden worden, zouden ze niet zoveel melk en eieren geven.

Boeren die hun dieren kweken voor consumptie, bezien de dieren als geldmachines. Dit is een duidelijk feit als je kranten leest van deze industrietak. Deze boeren kunnen het hun veroorloven af en toe eens een dier te verliezen, want ze verdienen genoeg geld aan hun produktieve dieren die relatief weinig onkosten met zich meebrengen. Deze minder fortuinlijke dieren worden behandeld met speciaal voeder en medicijnen en worden opeengepropt in stallen of kooien. Een dag- en nachtritme wordt geÔntroduceerd in de kippenindustrie, hetwelk resulteert in een hogere eiproduktie. De boer laat gewoon het licht aan 's avondsÖ


Hoe kan je nu wettigen dat je zoveel tijd besteed aan dierenrechten, wanneer er nog zoveel mensen lijden?

Er zijn vele serieuze problemen in de wereld die onze aandacht verdienen; dierenmishandeling is er ťťn van. We zouden alle lijden uit deze wereld moeten verbannen in feite. Dieren helpen is even belangrijk als mensen helpen. Al dit is belangrijk. Het lijden van dieren en mensen is opmerkelijk verbonden met elkaar en je kan ze niet als onafhankelijk van elkaar beschouwen.


Wat met rechten voor planten, insecten en bijvoorbeeld mosselen?

Er is nog geen reden om te geloven of te aanvaarden dat planten een centraal zenuwstelsel hebben (dus voelen ze geen pijn), maar er is er al wel ťťn in het geval van insecten. Het feit dat we nog niet zeker zijn over bepaalde diersoorten (mosselen bijvoorbeeld) geeft ons echter niet het recht ermee te doen wat we willen. Een algemene houding van respect tegenover elk levend wezen is iets waarnaar we moeten streven.


God gaf ons de dieren om hen te gebruiken. Hij gaf ons heerschappij erover.

Heerschappij bedoelt niet tirannie. Als we heerschappij over de dieren zouden hebben, dan is het om hen te beschermen en niet om hen uit te buiten voor onze 'benodigdheden', of om hen te misbruiken. Men spreekt over de dieren als 'Gods schepselen'. Een liefhebbende god zou walgen van de manier waarop wij zijn schepselen behandelen.


Wat is er mis met vis? Vis is toch geen vlees?

Vis is zogezegd geen vlees, maar het zijn eveneens dieren, eveneens met een centraal zenuwstelsel. Dus als je geen vlees wilt eten uit principe, zou je ook geen vis mogen eten. Dat ze niet kunnen janken, betekent niet dat het geen moord is.


Wat is er mis met scharreleieren?

Om leghennen te verkrijgen moet je uiteraard bevruchte eieren hebben, en uit de helft van deze eieren komen haantjes. Deze worden, als ze niet geselecteerd worden om gefokt te worden, direct gedood (zie video). Dus zou je kunnen stellen dat voor elke scharrelkip een overeenkomstig mannetje zijn dagen slijt / lijdt in de bio-industrie, of gedood is geweest. De hennetjes worden trouwens ook direct afgemaakt als hun produktie afneemt. Wees er ook van bewust dat niet alle scharrelterreinen eigenlijk scharrelterreinen zijn, het zijn gewoon zeer grote schuren met een toegang tot buiten. Maar aangezien al het eten en het licht binnen zijn, wagen de kippen zich zelden buiten.


Wat kan er een ei dan vervangen?

De volgende produkten en maateenheden zijn geschikt om 1 ei te vervangen:

2 pond zachte tofu kan gemixt worden met wat water om te binden. Of probeer dezelfde hoeveelheid geplette bonen, aardappelen of notenboters.

Een halve geplette banaan.

Een vierde kopje gepureerd fruit of appelmoes.

1 eetlepel vlaszaden met 3 eetlepels water, 3 minuutjes gemixt.

1 teelepel bloem met een eetlepel water

Kies hetgene uit wat het beste bij de maaltijd past (zoet of neutraal).


Maar heb ik geen eieren en melkprodukten nodig?

Melkprodukten bevatten lactose, een melksuiker dat de meerderheid van de mensen niet kunnen verteren; het is dan ook vaak de aanstoker van verteringsproblemen. Het is aangetoond dat caseÔne, het melkproteÔne, ijzertekorten kan veroorzaken, en het wordt verdacht van het veroorzaken van diabetes bij de jeugd. Melkprodukten kunnen ook eczema, uitslag, astma en dergelijke veroorzaken bij kinderen en volwassenen.


Wat is er mis met honing?

Bijen worden vaak gedood in de produktie van honing. In het ergste geval wordt de hele kolonie vernietigd als de imker hen niet beschermt tijdens de winter. Niet alle imkers denken als volgt, maar de meerderheid beschouwt hun bijen louter als commercieel middel en niet als levende wezens. ArtificiŽle inseminatie, de dood van het mannetje inbegrijpend, gebeurt meer om meer konigingen te verkrijgen. De meest gebruikte methode om het sperma van de bij te bekomen is door zijn hoofd eraf te trekken. De onthoofding zendt een electrische impuls naar de hersenen en veroorzaakt seksuele opwinding. Het overige lijfje wordt uitgeknepen waardoor het ejaculeert.


Zonder de jacht zouden herten en anderen met teveel zijn en sterven door verhongering.

Verhongering en ziekten zijn spijtig, maar zij zijn de manier van de natuur om ervoor te zorgen dat de sterken overleven. Natuurlijke jagers houden hun prooi soort sterk door alleen de zwaksten en de zieken te doden. Jagers echter, schieten op eender welk dier dat voorbijkomt, of dat wel zou passen boven hun open haard, en in dit geval zijn dat vaak de sterken die hun soort moeten onderhouden. In feite creŽrt de jacht de ideale voorwaarden voor een versnelde voortplanting. De plotselinge val in aantal leidt tot minder competitie tussen de overlevenden, resulterend in een hoger geboortecijfer. Als we echt bezorgd zouden zijn om dieren niet te laten verhongeren, zouden we beter niet jagen, maar beter de dieren hun vruchtbaarheid een beetje aan banden leggen. We zouden ook wolven, leeuwen, coyotes en andere natuurlijke jagers in stand moeten houden. In praktijk worden vele dierlijke jagers gedood om meer 'spel'dieren te laten produceren, zodat de jagers er meer aan hebben.


Wat doen we met al die kippen, koeien en varkens als iedereen vegetariŽr wordt?

Het is onrealistisch om te denken dat iedereen direct zal stoppen met vlees te eten. Wanneer de vraag voor vlees zou dalen, daalt ook de produktie. Boeren zouden stoppen met zoveel dieren te kweken en overschakelen op andere vormen van agricultuur. Wanneer er minder van dergelijke dieren zouden zijn, zouden ze een meer natuurlijk leven kunnen leiden.


Als iedereen overschakelt naar groenten en granen, is er dan wel genoeg te eten?

We geven graan aan de dieren om ze vetter te maken, dat als iedereen vegetariŽr zou worden, we genoeg voedsel zouden kunnen produceren om de hele wereld te voeden. In Amerika gaat 80% van de maÔs en 95% van de haver naar de dieren in de bio-industrie. De veestapel van de wereld alleen al consumeert evenveel voedsel als de behoefte aan calorieŽn van 8,7 miljard mensen - meer dan onze hele populatie dus.


Dieren in kooien in de bio-industrie of in labo's lijden niet zoveel omdat ze nooit anders hebben gekend.

Zelfs niet de meest elementaire en natuurlijke behoeften kunnen vervullen veroorzaakt al een enorm lijden. Zelfs dieren die al van hun geboorte in een kooi zitten, hebben behoefte aan wat beweging, hun poten of vleugels eens te strekken, zichzelf te verzorgen. Kuddedieren worden nerveus wanneer ze worden opgesloten, of wanneer ze in een te groep groep worden gezet, zodat ze elkaar niet meer herkennen. Hierbij komt nog dat alle dieren lijden aan enorme verveling, soms zo erg dat het kan leiden tot zelfverminking of zelfdestructief gedrag.


Jagen is veel minder gruwelijk dan de bio-industrie.

Een dier snel doden is inderdaad minder gruwelijk dan de bio-industrie. Hoewel het toch gelijk is aan het negeren van het recht van het dier op leven. Als het om de ťťn of andere reden toch nodig zou blijken om een dier te doden, zou het beter neergeschoten worden door een scherpschutter. Zij kunnen het dier snel doden, en niet enkel verwonden, en het zwakke dier eruit pikken, en niet zomaar wat in het rond schieten.


LITERATUURLIJST
  • "Animal Liberation", Peter Singer, Thorson, 1983
  • "Animal Truth Magazine",Cindy Frey, # 2,3,4,6,7
  • Foldertje over Tofu
  • Health Education Council strooibiljet
  • "The Animals Report", Richard North, Penguin, 1983
  • "The Citizen of the World", Ilover Goldsmith, in Collected Works, Clarendon Press, Oxford, 1966
  • Website: www.meatstinks.com
  • Website: www.peta.com
  • Website: www.vegansociety.com